آلت‌کوین‌ها باید به صفر برسند، زباله‌های بی‌مصرف باید پاک شوند: پیش‌بینی‌های انجمن کریپتو – U.Today

بنجامین کوئن، تحلیلگر مشهور، ارزیابی مستقیم خود از آلتکوین ها را مجدداً تأیید کرد: اکثر آلت کوین ها احتمالاً از کار می افتند. Cowen به سرمایه گذاران هشدار داد که انتظار یک فصل فرعی را نداشته باشند، فقط به این دلیل که افراد قدرتمند می گویند این اتفاق به زودی رخ خواهد داد، با این استدلال که چنین انتظاراتی اغلب مستقل از شرایط اساسی است. او استدلال می‌کند که ساختار بازار به خودی خود مرحله پاکسازی را تشویق می‌کند و روایت‌های مبتنی بر اعتقاد به طور مداوم در طول زمان با واقعیت کلان مطابقت ندارند.

تمیزکاری بسیار مورد نیاز

او چرخه فعلی را به‌عنوان یک بازنشانی ضروری برای کلاس دارایی‌های کریپتو به جای یک ناهنجاری تعریف کرد و استدلال کرد که پروژه‌های ضعیف اغلب در سال‌های میانی ظاهر می‌شوند. به گفته وی، هزاران توکن وجود دارند که فاقد تقاضای بلندمدت، درآمد یا موارد استفاده قابل قبول هستند و بقای آنها را به شتاب سوداگرانه وابسته می‌سازد تا به اصول.

به گفته وی، این پروژه ها اولین پروژه هایی هستند که با کاهش ریسک پذیری و تنگ شدن نقدینگی، شرایطی که در طول تاریخ ضعف های ساختاری را آشکار کرده است، شکست می خورند. در این دیدگاه، شکست انبوه یک ویژگی بازار است تا یک خطا که نقش عملکردی در تخصیص سرمایه دارد. واکنش متقابل قابل انتظار بود، زیرا منتقدان کوئن او را به ریاکاری متهم کردند و این سوال را مطرح کردند که اگر او نیز راهنمایی می‌کرد، چقدر با استادانی که از او انتقاد می‌کرد متفاوت است.

“اجتناب از فصل های فرعی”

پاسخ Cowen ساده بود: ثبات و سابقه عملکرد تفاوت ایجاد می کند، به خصوص در چرخه های مختلف بازار. او ادعا می‌کند که سال‌ها به مردم توصیه کرده است که از دنبال کردن چرخش‌های سوداگرانه اجتناب کنند و شور و شوق آلت‌کوین را کاهش دهند، حتی اگر محبوبیتی نداشته باشد. چه کسی نتیجه گیری های خود را بپذیرد یا نه، بین تشویق خوش بینی و تشویق مدیریت ریسک تمایز قائل می شود.

سوال مهم در اینجا این نیست که آیا همه آلتکوین ها کاملاً بی ارزش هستند یا خیر، بلکه این است که چگونه بازار مازاد را مدیریت می کند. به دلیل محدودیت انتشار بسیار پایین، ارز دیجیتال کمیت را به کیفیت تشویق می کند و به هزاران پروژه اجازه می دهد تا با حداقل اصطکاک وجود داشته باشند. بازارهای صعودی این مشکل را با بالا بردن بی رویه همه چیز می پوشانند و عدم تمایز بین دارایی های قوی و ضعیف را پنهان می کنند.

برعکس، دوره‌های خرس و اواسط چرخه را وادار به واگرایی می‌کند و سرمایه را مجبور می‌کند انتخابی‌تر باشد. با ناپدید شدن توکن های حاشیه ای، سرمایه بر دارایی هایی با امنیت، نقدینگی و روایت های پولی متمایز متمرکز می شود که می تواند فراتر از چرخه های سفته بازی دوام بیاورد.